Zasada, która wystarczy zapamiętać
Bok wydruku to mniej więcej jedna dziesiąta odległości, z jakiej ktoś skanuje. Dwa metry to dwadzieścia centymetrów, pół metra to pięć. Zasada bierze się z tego, ile pikseli aparatu przypada na jedno pole wzoru: poniżej pewnej granicy telefon widzi szarą kratę i nie ma czego odczytać.
Tabela: gdzie, z jakiej odległości, jak duży
- wizytówka i naklejka na kopercie — skanowane z 20–30 cm — bok 2–3 cm
- menu i stojak na stole — skanowane z 40 cm — bok 4 cm
- ulotka trzymana w ręku — z 30 cm — bok 3 cm
- plakat A4 na drzwiach — z 1 metra — bok 10 cm
- witryna i naklejka na szybie — z 3 metrów — bok 30 cm
- baner i tablica przy drodze dla pieszych — z 8 metrów — bok 80 cm
- oklejenie auta dostawczego — z 10 metrów — bok 1 metr
Druga granica: wielkość pojedynczego pola
Wzór składa się z małych kwadracików. Poniżej pół milimetra na kwadracik farba się rozlewa, papier chłonie, a aparat rozmywa — i nawet duży wydruk przestaje się czytać. Dlatego im więcej treści wsadzisz do środka, tym większy musi być wydruk: krótki adres to trzydzieści kilka pól na bok, wizytówka z pełnymi danymi to ponad pięćdziesiąt.
Praktyczny wniosek jest odwrotny do intuicji: skracanie adresu robi więcej dla czytelności niż powiększanie wydruku. Krótszy adres to rzadszy wzór, a rzadszy wzór łapie się z dalszej odległości przy tym samym rozmiarze.
Biały margines, o którym wszyscy zapominają
Wokół wzoru musi zostać jasne pole szerokości czterech kwadracików. To nie jest ozdoba — czytnik po tym marginesie rozpoznaje, gdzie kod się zaczyna i kończy. Wzór wklejony wprost na zdjęcie albo dosunięty do krawędzi ulotki bywa nieodczytywalny mimo poprawnego rozmiaru.
Kontrast i kolory
Ciemny wzór na jasnym tle. Odwrotnie — jasny na ciemnym — bywa czytany przez zaawansowane czytniki, ale zwykły aparat w telefonie zwykle sobie z tym nie radzi, więc plakat wygląda efektownie i nie działa. Kolory firmowe są dozwolone, o ile ciemna część jest naprawdę ciemna.
W druku dochodzi jeszcze farba: kolor, który na ekranie ma zapas kontrastu, na chłonnym papierze potrafi go stracić. Bezpieczna droga to sprawdzenie odczytu na gotowym pliku, a nie na podglądzie w przeglądarce.
Plik do drukarni
Do druku dawaj wektor — plik, który nie traci ostrości przy powiększaniu. Obrazek z ekranu powiększony do trzydziestu centymetrów daje rozmyte krawędzie, a rozmyta krawędź to dokładnie to, na czym wykłada się czytnik.
Nasz generator kodów QR wydaje plik PDF z bokiem ustawionym w milimetrach, więc drukarnia nie musi niczego skalować, i pokazuje pod kodem, ile ma pól i od jakiego rozmiaru wydruk ma sens. Kod jest sprawdzany czytnikiem, zanim go pobierzesz.