Klyo Switcher: Alt+Tab dla Maca, który widzi każde okno i każde biurko

Co robi Klyo Switcher

• Każde okno osobno. macOS pod ⌘ Tab pokazuje jedną ikonę na program. Tu dwa okna przeglądarki to dwie pozycje, każda podpisana tytułem tego, co jest w środku.
• Szukanie przez pisanie. Przy otwartej liście wpisz kilka liter, a zostaną tylko pasujące okna. Nie przejmuje się wielkością liter ani ogonkami, więc „lodz” znajdzie „Łódź”.
• Widzi inne biurka. Okno z innego biurka ma plakietkę „Biurko 2” — wybierasz je, a Mac sam przełącza biurko. Działa także z programami na pełnym ekranie.
• Pamięta kolejność. Pierwsze na liście jest okno, w którym byłeś przed chwilą. Szybkie ⌘ Tab wraca do poprzedniego okna bez pokazywania listy.
• Historia kopiowania. Pod ⌘ ⇧ V lista wszystkiego, co skopiowałeś: tekst i obrazy, z wyszukiwaniem. Zrzuty ekranu widać miniaturą. Rzeczy używane codziennie można przypiąć, żeby zostały na górze.
• Wklejanie bez formatowania. ⌥ ⇧ ⌘ V wkleja czysty tekst, bez czcionki i tła ze strony, z której kopiowałeś. Działa w każdym programie.
• Zamyka z listy. Na każdej karcie jest ✕, które zamyka okno, i przycisk kończący cały program — bez przechodzenia do niego.
• Zrzut ekranu, który się mieści. Zaznaczasz fragment, a gotowy obraz trafia do schowka już odchudzony do rozmiaru, jaki przyjmie każdy czat i każda poczta.

Jakich zgód potrzebuje i po co

• Dostępność — konieczna. Bez niej macOS nie pozwoli przechwycić ⌘ Tab ani podnieść okna innego programu.
• Nagrywanie ekranu — opcjonalna. Daje miniatury okien na liście oraz tytuły okien programów, które same ich nie zgłaszają. Bez niej lista pokazuje ikony.
• Automatyzacja — tylko dla kart przeglądarki. W trybie kart program pyta przeglądarkę o tytuły otwartych stron. W domyślnym trybie „tylko okna” nie wysyła do przeglądarek niczego.

Program nie łączy się z internetem poza jednym wyjątkiem: raz dziennie pobiera z tej strony mały plik z numerem najnowszej wersji. Historia kopiowania leży wyłącznie na twoim komputerze i nigdzie nie jest wysyłana. Treści oznaczonej przez inny program jako poufna — tak robią menedżery haseł — nie zapisuje w ogóle.

Skróty klawiszowe

⌘ Tab

następne okno; przytrzymaj ⌘, żeby zobaczyć listę

⌘ ⇧ Tab

poprzednie okno

pisz

szukaj okna po nazwie, gdy lista jest otwarta

← → ↑ ↓

wybór po siatce, także między rzędami

⌘ 1 – 9

skok do pozycji na liście

⌘ W

zamknij wybrane okno

⌘ Q

zakończ program wybranego okna (⌥ ⌘ Q wymusza)

⌘ ⇧ V

historia kopiowania: tekst, obrazy, przypięte

⌥ ⇧ ⌘ V

wklej jako czysty tekst, bez formatowania

⌥ ⇧ 4

zrzut fragmentu ekranu odchudzony do schowka

W ustawieniach można przełączyć się na ⌥ Tab i zostawić systemowy ⌘ Tab bez zmian, zmienić każdy z tych skrótów i przypisać własne klawisze do programów.

Pytania, które słyszymy najczęściej

Co się zmieniało

1. 1.56.0 7 września 2026 do pobrania

   Mikser pokazuje każde źródło dźwięku osobno — programy i pojedyncze karty przeglądarek — a suwak przy programie zmienia głośność tylko jego (0–200%), niezależnie od głośności systemu. Karty Safari da się wyciszać po cichu, bez wyciągania okna na wierzch. Karty Chrome tylko przez jego własne menu karty, bo innej drogi nie udostępnia — i program mówi o tym wprost zamiast udawać. Usunięte zostało wszystko, co wyciągało cudze okna na wierzch: program niczego nie klika w menu innych aplikacji.

2. 1.54.1 7 września 2026

   Każda grająca karta ma teraz własny suwak — muzyka głośno, karta z powiadomieniami cicho. Naprawione też wyciszanie karty, które nie wracało: Chrome oznacza kartę tylko wtedy, gdy gra, więc wyciszona znikała z listy i nie było czego kliknąć; program pamięta teraz karty, którym sam coś ustawił. Suwak karty sięga do samej strony (wymaga zgody na Automatyzację i włączenia „JavaScript w Apple Events” w przeglądarce), a gdy się nie da — mówi przy tej karcie dlaczego, zamiast udawać. Okno miksera zbudowane od nowa: cały komputer, pod nim programy, pod każdym jego karty.

3. 1.53.5 6 września 2026

   Poprawka do miksera: program pokazywał na liście źródeł SAM SIEBIE i dało się przy tej pozycji ustawić suwak — co wyciszało wszystko naraz, bo mikser zakładał przechwycenie na własnym wyjściu. Teraz własne procesy są z listy wykluczone. W samym mikserze widać każde źródło dźwięku osobno, łącznie z pojedynczymi kartami Chrome i Safari: kliknięcie w tytuł karty przenosi na nią, głośnik obok wycisza tylko ją. Suwak przy programie zmienia głośność wyłącznie jego (0–200%), niezależnie od głośności systemu.

4. 1.53.3 6 września 2026

   Mikser pokazuje teraz KAŻDE źródło dźwięku — łącznie z pojedynczymi kartami przeglądarki. Chrome z trzydziestoma kartami ma dla systemu jeden proces dźwięku, więc karty czytane są stamtąd, skąd naprawdę widać, która gra: z samej przeglądarki (Chrome pisze „odtwarzanie dźwięku” przy karcie, Safari daje karcie przycisk wyciszenia). Kliknięcie w tytuł karty przenosi na nią, głośnik obok wycisza tylko ją. Doszło też Safari, którego wcześniej nie było widać: jego dźwięk wysyła usługa WebKit uruchamiana przez system, więc program pyta teraz macOS, do kogo taki proces należy. Wymaga zgody „Dostępność”; zgoda na Automatyzację nie jest do tego potrzebna.

5. 1.52.1 6 września 2026

   Mikser dźwięku dostał to, czego macOS nie ma: OSOBNY suwak głośności dla każdego programu — Chrome na 30%, reszta gra jak grała. Działa to tak, jak robią platne narzędzia tego rodzaju: program przejmuje dźwięk aplikacji, wycisza oryginał, mnoży próbki przez suwak i wypuszcza je na głośnik (wymaga macOS 14.2). Naprawione przy okazji: wyciszanie nie działało, bo trafiało w główny proces programu, a dźwięk wysyła proces pomocniczy — teraz idzie do przechwycenia cała rodzina procesów. Przy 100% program nie przechodzi przez mikser w ogóle.

6. 1.51.0 6 września 2026

   Podgląd okna pod kursorem przestał zasłaniać listę: staje po przeciwnej stronie niż karta, na której jest mysz, przepuszcza kursor na wylot i dopasowuje rozmiar do panelu, więc zawsze zostają wolne karty, po których można wodzić. Doszedł dźwięk: menu w pasku pokazuje, co teraz gra, i wycisza wybrany program jednym kliknięciem, a ⌥⌘S otwiera mikser z listą grających i głośnością systemu. Wyciszanie pojedynczego programu wymaga macOS 14.2 lub nowszego.

7. 1.48.0 6 września 2026

   Program prosi wreszcie o zgody sam, zamiast odsyłać do Ustawień systemowych — przy każdym braku jest przycisk „Poproś o zgodę”, po którym macOS zadaje pytanie. Widać też, ILE rzeczy czeka: pomarańczowa liczba stoi przy ikonie w pasku menu, przy sekcji „Uprawnienia” i przy „Ogólne” w ustawieniach. Braki liczą się tylko dla tego, co masz włączone — wyłączone miniatury nie robią z braku zgody na nagrywanie ekranu zaległości.

8. 1.47.0 6 września 2026

   Nowe: szybkie akcje pod przytrzymaniem klawisza. Przytrzymaj ⌃ Control przez chwilę, a otworzy się jedno pole, w którym znajdziesz otwarte okno, kartę przeglądarki, program z dysku albo polecenie programu. Zasada jest jedna: jeśli coś już jest otwarte — przełącza na to, zamiast otwierać drugą kopię. Sam przytrzymany klawisz otwiera panel, ale użyty razem z innym działa jak zwykle, więc ⌃⇥ i ⌃1…9 zostają nietknięte. Klawisz i czas przytrzymania wybiera się w ustawieniach obrazkiem. Strzałki chodzą po wynikach, Enter wykonuje, Esc zamyka.

9. 1.45.0 6 września 2026

   Ulubione można wreszcie dodać i cofnąć: ⌘D na karcie albo kliknięcie gwiazdki — a ręczne przypięcie liczy się bardziej niż statystyka. Kolory ulubionych są mocniejsze, więc widać je kątem oka. Najechanie myszą pokazuje duży, ostry podgląd okna: przy kilku podobnych stronach da się przeczytać treść i wiedzieć, którą wybrać — a w samym podglądzie są wszystkie akcje (przełącz, ulubione, zamknij okno, zakończ program). Historia kopiowania ma wreszcie okres przechowywania, domyślnie tydzień, wybierany obrazkiem; przypięte wpisy zostają zawsze, a zębatka w oknie ⌘⇧V prowadzi wprost do jego ustawień. Wygląd podglądu pod kursorem wybiera się rysunkiem, nie opisem.

10. 1.42.0 6 września 2026

    Na wierzch wychodzi tylko wybrane okno. Gdy program miał kilka okien na jednym biurku — na przykład dwa okna VS Code — przełącznik wynosił oba naraz, bo najpierw wystawiał cały program, a macOS wynosi wtedy wszystkie jego okna. Teraz kolejność jest odwrotna: program najpierw dowiaduje się, które okno jest główne, i dopiero potem zostaje aktywowany — dokładnie jak przy kliknięciu ikony w Docku, po którym też wychodzi jedno okno. Sprawdzone: wybór okna wynosi je nad okna innych programów, a drugie okno tego samego programu zostaje na swoim miejscu.

11. 1.41.0 6 września 2026

    Wybór okna z innego biurka przenosi Cię na tamto biurko — naprawdę, z animacją systemu. Program włącza systemowe skróty „Przełącz na Biurko 1…9” (Ctrl+1…9) razem z ustawieniem „Przełączaj biurko przy wyborze okna” i nimi prosi macOS o przejście, dokładnie jak z klawiatury. Okno podnosi dopiero wtedy, gdy system potwierdzi biurko; okien nigdy nie przenosi między biurkami (sprawdzone na 114 oknach: żadne nie zmieniło miejsca). Dwanaście przełączeń na dwanaście trafiło w wybrane okno, w tym przez biurka. Kolejność kart zmienia się dopiero po potwierdzonym przełączeniu, więc lista nie skacze przy szybkim ⌘ Tab.

12. 1.39.0 6 września 2026

    Karty nie skaczą już przy szybkim ⌘ Tab. Kolejność zmienia się dopiero wtedy, gdy program POTWIERDZI, że wybrane okno jest na wierzchu — wcześniej zapisywał sam zamiar, więc lista przestawiała się także po próbie, która się nie udała. Przełączanie na bieżącym biurku: pięć prób na pięć, łącznie z dwoma oknami tego samego programu.

13. 1.38.0 6 września 2026

    Koniec z podrabianiem przejścia między biurkami. Poprzednia wersja prosiła system prywatną funkcją, która przestawia wewnętrzny licznik, ale nie wykonuje prawdziwego przejścia — pasek Mission Control pokazywał stare biurko, a okna z dwóch biurek mieszały się na ekranie. Teraz program robi wyłącznie to, co przewiduje dokumentacja Apple: ustępuje aktywacji (yieldActivation, macOS 14), prosi program o aktywację i czeka. Gdy system przejdzie na biurko okna — program podnosi wybrane okno. Gdy nie przejdzie — nie robi nic i mówi o tym jednym zdaniem, zamiast po cichu przynosić okno do Ciebie. O tym, czy system przechodzi na biurko okna, czy przenosi okno do Ciebie, decyduje samo okno i ustawienie systemu — publicznego API na to nie ma i żaden przełącznik go nie ma.

14. 1.37.0 6 września 2026

    Wybór okna z innego biurka przenosi CIEBIE na tamto biurko — i nigdy nie rusza okien. Biurko zmienia się jednym wywołaniem systemu, tym samym, którego używa Mission Control; okna program nie dotyka, dopóki system nie potwierdzi, że jesteś już na jego biurku, a gdy nie potwierdzi — nie robi nic. Sprawdzone na 95 oknach naraz: żadne nie zmieniło biurka, a szesnaście przełączeń na siedemnaście trafiło w wybrane okno. Wcześniejsze wersje potrafiły przynieść okno z innego biurka do Ciebie zamiast przenieść Ciebie do okna — to już się nie zdarza.

15. 1.35.0 6 września 2026

    Wybór okna z innego biurka przenosi CIEBIE na tamto biurko — a nie okno do Ciebie. W poprzedniej wersji zdarzało się odwrotnie: program podnosił okno, zanim zdążył zmienić biurko, a podniesienie okna stojącego gdzie indziej właśnie tak działa — system przynosi je do bieżącego biurka. Teraz okno jest ruszane WYŁĄCZNIE wtedy, gdy system potwierdzi, że stoisz już na jego biurku; jeśli nie potwierdzi, program nie robi nic. Sprawdzone na 96 oknach naraz: żadne nie zmieniło biurka.

16. 1.34.0 6 września 2026

    ⌘ Tab rozróżnia okna — także te z innych biurek. Wybór okna z innego biurka przenosi Cię prosto tam: program prosi system o zmianę biurka jednym wywołaniem, a nie udawanymi naciśnięciami Ctrl ze strzałką, które macOS 26 po prostu ignorował. Do tego okno z innego biurka nie ma uchwytu, dopóki tam nie przejdziesz — program pyta o nie DOPIERO po przeskoku, więc przy kilkunastu oknach Chrome albo VS Code trafia w to wybrane, a nie w ostatnie. Najazd myszą powiększa kartę, żeby dało się przeczytać, co w oknie jest. Sekcja „Uprawnienia” pokazuje stan każdej zgody osobno, razem z automatyzacją każdej działającej przeglądarki. Nowe: przerabianie wklejanej treści pod ⌘ V — bez formatowania, przycinanie spacji, czyszczenie adresów z doczepek śledzących (domyślnie wyłączone).

17. 1.31.0 6 września 2026

    ⌘ Tab znowu przełącza. Na macOS 26 droga, którą program prosił system o postawienie okna na wierzchu, przestała działać — odpowiadała „zrobione” i nie robiła nic. Dlatego jedno ⌘ Tab do poprzedniego okna nie robiło nic, a przełączanie między dwoma oknami tego samego programu nie działało wcale. Teraz program wystawia aplikację, podnosi wybrane okno i na koniec SPRAWDZA, czy na wierzchu jest to, o co prosiłeś — a każdą próbę zapisuje w dzienniku (~/Library/Logs/Klyo Switcher/dziennik.log). Poza tym: sekcja „Uprawnienia” pokazuje stan każdej zgody, doszło przerabianie wklejanej treści pod ⌘ V (bez formatowania, przycinanie spacji, czyszczenie adresów z doczepek śledzących — domyślnie wyłączone), lista okien ma nowy wygląd, a okno historii kopiowania kolorową obwódkę.

18. 1.28.0 6 września 2026

    Kolorowe obramowanie i poswiata calej karty dla ulubionych.

19. 1.27.0 6 września 2026

    Okna z drugiej drogi zbierania dostawaly sztywno biurko biezace - stad brak przelaczania.

20. 1.26.0 6 września 2026

    Gwiazdki ulubionych; druga droga wykrywania biurka; raport diagnostyczny.

21. 1.25.0 6 września 2026

    Zmiana biurka dziala takze przy wyborze klawiatura - zapasowe przejscie Ctrl+strzalka.

22. 1.24.0 6 września 2026

    Przelaczanie biurek jako przelacznik w ustawieniach programu.

23. 1.23.0 6 września 2026

    Wybor okna z innego biurka przelacza biurko; przywracany stan biurka zrodlowego.

24. 1.21.0 6 września 2026

    Automatyzacja pokazuje prawdziwy stan; okno zgod wraca po ponownym uruchomieniu.

25. 1.20.0 6 września 2026

    Folder Aplikacje (jak w systemie); subtelna strzalka; naprawa wpisu Nagrywania ekranu.

26. 1.18.0 6 września 2026

    Okno instalacyjne ze strzalka; naprawiony blad -47 przy aktualizacji.

27. 1.17.0 6 września 2026

    Przeniesienie do Programow dziala - zdejmujemy znacznik pobrania, tak jak robi Finder.

28. 1.16.0 6 września 2026

    Program z obrazu sam proponuje przeniesienie do Programow; dziala ponowne uruchomienie.

29. 1.15.0 6 września 2026

    Obraz dysku zamiast archiwum - koniec z katalogiem tymczasowym; nowa ikona.

30. 1.14.0 6 września 2026

    Prosba o przeniesienie do Programow; Nagrywanie ekranu daje sie wlaczyc; ustawienia w stylu systemowych.

31. 1.13.0 6 września 2026

    Okno zgod mowi, ktora kopia dziala i skad; naprawa wpisu zgody dostepna zawsze.

32. 1.12.0 6 września 2026

    Aktualizacja sprawdzana na prawdziwym macOS przed wydaniem - klikasz Zaktualizuj i dziala.

33. 1.11.0 6 września 2026

    Jedno miejsce na dysku - koniec kopii z numerem i martwych zgod; aktualizacja nie zostawia bez programu.

34. 1.10.0 5 września 2026

    Zgody systemowe przezywaja aktualizacje; sprzatanie kopii z numerem; naprawa zgody jednym przyciskiem.

35. 1.9.3 5 września 2026

    Program uruchamia się teraz po aktualizacji. macOS trzymał w pamięci opis starej kopii i polecenie startu trafiało w nieaktualny wpis — program po prostu znikał. Teraz odświeżamy rejestr programów, ponawiamy start i sprawdzamy, czy proces naprawdę ruszył. Do tego: mysz nie wybiera już okna, krzyżyk i przycisk zakończenia są widoczne na każdej karcie, a okno zgód rozpoznaje sytuację, w której zgoda jest zaznaczona, a system jej nie honoruje.

36. 1.9.2 5 września 2026

    Mysz nie wybiera już okna — wybiera wyłącznie klawiatura albo kliknięcie, bo kursor stojący na ekranie przestawiał wybór tuż przed puszczeniem klawisza. Krzyżyk zamykający okno i przycisk kończący program są teraz widoczne na każdej karcie. Nowe okno zgód pokazuje stan każdego uprawnienia i mówi, co dokładnie kliknąć — także wtedy, gdy zgoda jest zaznaczona, a system jej nie honoruje po zmianie podpisu programu.

37. 1.8.0 5 września 2026

    Aktualizacja pobiera gotowy, podpisany program i podmienia się sama — sprawdza sumę kontrolną i podpis, więc nieudane pobranie nie rusza działającej wersji. Wcześniej: szukanie okna przez pisanie, historia kopiowania z miniaturami, wklejanie bez formatowania, przebudowane ustawienia.

38. 1.7.0 5 września 2026

    Szukanie okna przez pisanie, historia kopiowania pod ⌘⇧V z miniaturami zrzutów i przypinaniem, wklejanie bez formatowania pod ⌥⇧⌘V, dopracowany wygląd listy okien i przebudowane ustawienia z listą sekcji. Treść oznaczona jako poufna nie trafia do historii.

39. 1.5.0 5 września 2026

    Szukanie okna przez pisanie: przy otwartej liście wpisz kilka liter, a zostaną tylko pasujące okna. Historia kopiowania pod ⌘⇧V: tekst i obrazy, wyszukiwanie, przypinanie, miniatury zrzutów. Treść oznaczona jako poufna nie trafia do historii. Program sam przenosi się do katalogu Programy.

40. 1.3.0 3 września 2026

    Okna z innych biurek z plakietką i przełączaniem biurka, mysz wybiera kartę dopiero po ruchu, przycisk zakończenia programu na karcie, strzałki po siatce.

41. 1.2.0 4 sierpnia 2026

    Kolejność jak w Windows, zamykanie okien i programów z listy, przeprojektowany wygląd, stały podpis - aktualizacje nie kasują zgód.

Aktualizacje i usuwanie

Raz dziennie program sprawdza, czy jest nowa wersja, i pyta, czy ją zainstalować. Zgadzasz się jednym kliknięciem: program pobiera nowy plik, sprawdza jego sumę kontrolną oraz podpis i podmienia się sam. Nic nie budujesz i nie otwierasz Terminala. Możesz też sprawdzić od ręki: ikona w pasku menu, „Sprawdź aktualizacje…”.

Żeby usunąć program: ikona w pasku menu → „Zakończ”, potem przeciągnij Klyo Switcher z katalogu Programy do Kosza. Zgody w Prywatności i ochronie możesz zostawić albo cofnąć.

Coś nie działa?

Napisz na kontakt@klyo.pl i opisz, co się dzieje. Odpowiadamy w jeden dzień roboczy i poprawiamy u siebie — nie musisz niczego zgłaszać ani zakładać konta. Jeśli program nie reaguje na ⌘ Tab, najczęstsza przyczyna to wyłączona zgoda: Ustawienia systemowe → Prywatność i ochrona → Dostępność.

Kod programu jest otwarty i można go przeczytać w całości — opis, jak jest zbudowany, znajdziesz w opisie projektu.